In de middeleeuwse kunst ligt de nadruk vaak op de figuur – mimiek en gebaren maken het onbenaderbare goddelijke ervaarbaar. Zo straalt bijvoorbeeld de tere lichamelijkheid van een Maria met het kind uit ivoor (rond 1300) een spirituele nabijheid uit. Helemaal anders toont de werkelijkheid zich in de 16e en 17e eeuw: hier zijn de schijnbaar realistische, bedrog echter echte genre scènes en stillevens meer dan ze lijken. Vaak ligt er een diepere symbolische betekenis aan ten grondslag, die ontcijferd en begrepen wil worden. Met het realisme van de 19e eeuw strijden fotografie en schilderkunst tenslotte om authenticiteit. Tussen devotie en alledaagsheid, tussen ideaal en observatie vertelt de tentoonstelling hoe elke periode zijn waarheid in beeld brengt.